معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)

در اندیشه ی بیم و امید دوستان____________________________می توان دل کند از هر آرزومی توان تقدیر را تفسیر کردمی توان پا در فراقِ یارxa0 دادمی توان هر عشق را تحقیر کردمی شود اشکی به دامن ریختنخُمرهxa0xa0 وxa0xa0xa0 پیمانه را xa0 xa0 آویختنمی توان با هر نگاه ِ ساده ایقلبِ احساس ِ تورا تطهیر کردمی شود در کنجِ بغضِ شب خزیدمی توان زخمِ زبان ها را چشیدورنه از گنجینه ی احوال ِ مامی توان خشمِ تو را تکبیر کردگرچه بر هر سو شدی دیوار بودحسرت ِ آزاداگیxa0xa0 بسیار xa0 بودمی توان در معنی ِ بن بست هااز مرام ِ...

_______________________________عاشقی دردسری بود ، نمی دانستیملخته خون بر جگری بود ، نمی دانستیمصاحتِ غمزه ی چشمانِ پریشانِ تو یارعرصه ی پر خطری بود ، نمی دانستیمهرچه کردیم xa0 نشد ، آتشمان جان نگرفتلطف ، در همسفری بود ، xa0 نمی دانستیمناله ی صد شبه و جبهه ی ساییده به خاکذجّه یxa0 بی ثمریxa0 بودxa0 ، xa0 نمی دانستیمهر یکی زخمِ زبان ، بر تن ِ گلبرگ ِ وصالتیغِxa0 بُرّانxa0 طبریxa0 بودxa0 ، xa0xa0 نمی دانستیمآنهمهxa0 تلخیِxa0 کابوس ِxa0 لبالب xa0 ز فراقجمله از بی هنری بود ، نمی دانستیملیک، اشک ِ نفس...